For Rosa/Pour Rosa

Hoe theater van machteloosheid betrokkenheid maakt

Meer weten over dit project? Check deze video

Met een theaterstuk dat vertrekt vanuit de tragische dood van de vijftienjarige Rosa die omkwam bij de overstromingen in juli 2021, maakt For Rosa/Pour Rosa de angsten van jongeren omtrent klimaatverandering bespreekbaar. Aangevuld door klasgesprekken en een educatieve omkadering wordt getracht om de twijfels van deze nieuwe generatie om te zetten in verbondenheid en engagement.

Welke slimme actie nam je om klimaatactie te stimuleren?

For Rosa / Pour Rosa is een theatraal en educatief klimaatproject dat jongeren niet alleen informeert over de klimaatcrisis, maar hen emotioneel en moreel in beweging brengt.

Vertrekkend van het waargebeurde verhaal van Rosa, die op vijftienjarige leeftijd omkwam tijdens de overstromingen van juli 2021, en Benjamin Van Bunderen Robberechts maakt de voorstelling klimaatverandering concreet, menselijk en invoelbaar. Niet als abstract probleem van grafieken, doemscenario’s of politieke slogans, maar als een verhaal over liefde, verlies, moed, verantwoordelijkheid en de vraag wat wij vandaag met die kennis doen.

Een bijzondere kracht van het project is de samenwerking tussen twee generaties. De voorstelling werd geschreven door Nic Balthazar en Benjamin, waardoor verschillende generaties zich in het verhaal herkennen. Jongeren voelen zich aangesproken omdat het stuk niet alleen over hen gaat, maar ook deels door een jonge maker werd geschreven. Dat maakt de voorstelling geloofwaardig en herkenbaar voor een breed publiek.

Het project wil mensen niet overspoelen met feiten of schuldgevoelens, maar hen opnieuw laten voelen dat betrokkenheid en collectieve actie ertoe doen.

Hoe deed je dat?

De aanpak vertrekt bewust vanuit theater. Veel klimaatcommunicatie spreekt vooral het hoofd aan. For Rosa probeert eerst het hart te bereiken, zonder drammerig of moraliserend te worden.

Via een krachtige monoloog, muziek, video, herkenbare taal en nagesprekken ontstaat een veilige ruimte waarin jongeren én volwassenen hun klimaatangst, verdriet, twijfel of verontwaardiging kunnen benoemen. Die emoties worden niet weggewuifd, maar gekanaliseerd richting verbondenheid en engagement.

De voorstelling wordt ondersteund door educatieve omkadering, lesmateriaal en gesprekken met het publiek. Zo stopt de ervaring niet wanneer het doek valt, maar kan ze verder leven in de klas, thuis en in gesprekken tussen generaties.

Gedragsmatig werkt het project sterk via storytelling, emotionele identificatie, sociale verbinding en zelfeffectiviteit: bezoekers voelen niet alleen dat de klimaatcrisis ernstig is, maar ook dat hun betrokkenheid ertoe doet.

Welke drempels moest je overwinnen bij je doelpubliek?

Klimaat is voor veel jongeren een dubbel onderwerp. Enerzijds vinden ze het belangrijk. Anderzijds roept het vaak gevoelens op van angst, vermoeidheid of verlamming. Bovendien ervaren veel jongeren klimaatverandering als iets abstracts: een probleem van de toekomst, van politici of van anderen.

For Rosa doorbreekt die afstand door het klimaatverhaal terug te brengen naar een menselijke schaal. Jongeren én volwassenen herkennen thema’s als liefde, verlies, toekomst, rechtvaardigheid en hoop. Vanuit die herkenning wordt het grotere klimaatverhaal bespreekbaar.

Daarnaast vermijdt de voorstelling een moraliserende toon. Jongeren worden niet aangesproken als consumenten die beter moeten doen, maar als burgers die mee vorm kunnen geven aan de toekomst.

Wat is het resultaat?

Sinds de première in 2024 groeide For Rosa uit tot een uitzonderlijk traject.

Ongeveer 150 voorstellingen
Meer dan 37.500 toeschouwers
Ongeveer 30.000 jongeren uit de tweede en derde graad secundair onderwijs
Circa 80% van de voorstellingen vond plaats in scholen

Scholen, leerkrachten en leerlingen gaven aan dat de voorstelling gesprekken mogelijk maakte die anders moeilijk op gang komen: over klimaatangst, verlies, engagement en toekomstperspectief.

De voorstelling kreeg bovendien ruime aandacht in geschreven pers, radio en televisie, waardoor het gesprek over klimaatrechtvaardigheid ook buiten de theaterzaal verder werd gezet.

In 2026 werd daarnaast de Franstalige zusterproductie Pour Rosa gelanceerd, met als ambitie om dezelfde impact te realiseren over de taalgrens heen. De grootste opbrengst is misschien moeilijk te meten, maar daarom niet minder belangrijk: duizenden jongeren verlieten de zaal niet met meer wanhoop, maar met meer geloof dat engagement ertoe doet.

Lees Onder de Video wat de Jury vond van de genomineerde!

Meer weten over dit project? Check deze video.

Wat vond de jury?

De jury ziet in For Rosa/Pour Rosa een krachtig voorbeeld van hoe cultuur kan bijdragen aan klimaatbetrokkenheid en maatschappelijke verandering.

Het project slaagt erin om een abstract klimaatvraagstuk terug te brengen naar een menselijk verhaal dat raakt.
De combinatie van theater, educatie en nagesprekken creëert een diepgaande vorm van betrokkenheid die verder gaat dan klassieke sensibilisering.
De aanpak verhoogt het gevoel van efficacy: het idee dat actie nemen wél zin heeft.
De focus op emoties, verbinding en engagement biedt een waardevol alternatief voor schuld- of angstgedreven klimaatcommunicatie.
Het bereik is indrukwekkend, met tienduizenden jongeren die in aanraking kwamen met het project.
De doorvertaling naar Wallonië, en zelfs internationale interesse, toont dat er energie en tractie op het project zit.

Drie jurytips die FOR ROSA/POUR ROSA nog sterker kunnen maken

Maak de stap van emotie naar actie nog explicieter

De voorstelling slaagt erin om jongeren diep te raken. De volgende stap is om die betrokkenheid nog duidelijker te vertalen naar concrete vervolgstappen: op school, thuis, in de gemeente of in collectieve klimaatactie.

Voorbeeld: Het internationale project The Week koppelt emotionele klimaatverhalen aan concrete acties en groepsgesprekken over “wat nu?”. Zo worden gevoelens van overweldiging omgezet in gezamenlijke reflectie en actie.

Versterk de ondersteuning voor leerkrachten

De lesmap en gespreksvragen zijn een sterke basis. Maar bij thema’s als klimaatangst, verlies, woede en politieke verantwoordelijkheid kan een gesprek makkelijk ontsporen als een leerkracht zich onvoldoende zeker voelt. Extra gespreksleidraden, voorbeeldantwoorden of korte facilitatortrainingen kunnen helpen.

🔎 Voorbeeld: Climate Fresk ondersteunt facilitatoren met uitgebreide handleidingen, cheat sheets en werkvormen zodat complexe klimaatgesprekken toegankelijk blijven voor uiteenlopende doelgroepen.

Meet de impact op langere termijn

De onmiddellijke reacties zijn sterk, maar het project zou nog overtuigender worden met lichte opvolging na enkele weken of maanden. Wat onthouden jongeren? Hebben ze gesprekken gevoerd? Zijn ze zich anders gaan verhouden tot klimaatactie?

🔎 Voorbeeld: Verschillende klimaatcommunicatieonderzoekers benadrukken dat succesvolle klimaatcommunicatie niet alleen bereik moet meten, maar ook veranderingen in kennis, attitudes, gesprekken en engagement. Korte opvolgbevragingen enkele weken of maanden na een interventie kunnen helpen om die minder zichtbare effecten in kaart te brengen.